Onder de klokken van de Westerkerk

Ben je op zoek naar een restaurant in de Jordaan bij de Westerkerk? Dan loop je ons vanzelf tegen het lijf. Aan de Prinsengracht 277, op een paar stappen van de Westertoren, zit ’t Westerhuys. Een plek waar de geschiedenis van Amsterdam bijna letterlijk door de ramen naar binnen kijkt.

De Westerkerk werd in 1631 in gebruik genomen en is sindsdien een herkenningspunt voor iedereen die zich door het centrum beweegt. Rembrandt werd hier begraven in 1669. Niet in een monumentaal graf, maar in een huurgraf, zoals dat toen ging. Zijn graf werd later geruimd. De stad ging door. Dat nuchtere, dat hoort bij Amsterdam.

En precies onder die klokken zitten wij.

Prinsengracht 277; een huis met lagen

De Prinsengracht ontstond in de zeventiende eeuw als onderdeel van de grote stadsuitbreiding. Wat vandaag werelderfgoed is, was toen vooral praktisch: wonen, werken en leven liepen door elkaar heen. In veel grachtenpanden werd beneden gewerkt en boven gewoond.

Ook heeft dit pand in de loop der tijd verschillende functies gehad. Het is geen nieuw hoofdstuk in een lege ruimte, maar een voortzetting van wat hier al eeuwen gebeurt: mensen komen binnen, doen iets, delen iets, en gaan weer verder.

Het is geen paleis. Je vindt hier geen marmeren hal waar je automatisch zachter van gaat praten. Het is een Amsterdams huis met houten balken, scheve lijnen en muren die ongetwijfeld meer gesprekken hebben gehoord dan wij ooit zullen weten. Precies waarom we hier wilden zitten.

De Jordaan blijft dichtbij

De Jordaan was nooit bedoeld als deftige buurt. Het was een volkswijk, levendig en dicht op elkaar. Mensen leefden met elkaar, niet langs elkaar heen. Er werd gepraat, gedeeld en soms stevig gediscussieerd. Dat voel je nog steeds als je rond de Westerkerk loopt. Buurtbewoners, toeristen, Amsterdammers die hier al jaren komen, het loopt door elkaar heen. De wijk is veranderd, maar het karakter is gebleven.

Een tafel aan de Prinsengracht

Toen we hier begonnen, wilden we niet zomaar een restaurant in de Jordaan openen. We wilden een plek maken waar je aan tafel schuift zoals je bent.

Niet gehaast.
Niet opgejaagd.
Gewoon lekker samen aan tafel.

We houden van avonden die zich vanzelf ontwikkelen. Van gesprekken die langer duren dan gepland. Van iemand die zegt: “Doe nog maar een glas.”

Blijf nog even zitten.
Geen haast.

Kan ik je nog ergens blij mee maken?

Want dat is hoe wij zelf aan tafel zitten.

Eten bij de Westerkerk

Zoek je een plek om te eten vlakbij de Westerkerk of aan de Prinsengracht in Amsterdam centrum, dan zit je bij ons goed. Maar eigenlijk hopen we dat je niet alleen komt vanwege de locatie.

Onder de klokken die hier al bijna vierhonderd jaar luiden, bouwen wij rustig verder aan wat deze plek altijd al was: een huis waar mensen binnenkomen en samen aan tafel gaan.

En als het tijd is om te gaan, is dat ook goed.

Maar als je weer langs de Westerkerk loopt en denkt: waar zullen we wat eten?

Dan weet je waar we zitten, schuif gezellig bij ons aan tafel.